Եթե ձեզանից մեկնումեկն ասեր.
‹‹Մի′ սպանեք հանճարեղ այս պոետներին,
որոնց մեջ բնակվում է Բնությունը սուրբ
և Ոգին` հանճարի բախտն աստվածային››-
Ես նրան կանվանեի հանճարեղ բանաստեղծ:
Եթե ձեզանից մեկնումեկն ասեր.
‹‹Մի′ սպանեք այս գանգրահեր պատանիներին.
այս կանանց. այս ծերերին . այս աստվածներին,
որ ապրում են, աշխատում, աղոթում ու լալիս››-
Ես նրան կտայի անմահությունն իմ:
Բայց դուք լռեցիք:
Բայց դուք լռում եք: Բայց դուք չեք խոսում
Մեր բոլոր զոհերի արյան քաոսում: